De verbale communicatie van mijn oudste zoon is een verhaal apart. Hij begon vroeg met eerste woordjes. Hij was net een jaar toen we hebben geteld hoeveel woordjes hij gebruikte en probeerde te zeggen. Dat waren er toen rond de vijfentwintig.
Toen hij wat ouder werd en meer ging praten, werd hij een kleine papegaai. Elke zin die tegen hem gezegd werd of die hij opving, herhaalde hij met gemak 7-8 keer achter elkaar. Eigen zinnen daarentegen bouwde hij amper. Dat betekende niet dat hij naast het papegaaien niet sprak. In tegendeel, hij sprak de hele dag, maar zei niks. Mijn oudste kende al heel vroeg grote stukken van boekjes, liedjes en DVD's uit zijn hoofd. Die flarden tekst citeerde hij te pas en te onpas, daarbij geholpen door associaties bij woorden die hij in zijn omgeving hoorde, of dingen die hij zag. Bood ik iemand die op bezoek kwam een kopje thee aan, dan had hij een citaat over "speciale groene thee uit het verre Oosten". Liep hij met zijn vader door de supermarkt en moest die een zwaar krat bier tillen, dan zei hij: "Betje Big had grote moeite om de zware contrabas de heuvel op te duwen." Al die citaten waren ongericht en hij schoot ze min of meer willekeurig de lucht in. Het maakte hem niet uit of hij er reacties op kreeg of niet.
Toen mijn oudste ruim 3 jaar was, zijn we gestart met een intensieve training, gericht op zijn motivatie tot communicatie. Zijn communicatie werd langzaam en soms snel beter en meer en meer gericht op het maken van contact. Afgelopen voorjaar, na driekwart jaar trainen, hebben we met hem een voorlopig hoogtepunt bereikt. Hij geeft complimenten! Hij ging het, geheel uit zichzelf, ineens doen. Zijn eerste complimenten heb ik tientallen malen aan mensen verteld. Ze zijn zo origineel en onverwacht, grappig en gemeend, dat ik al een goed humeur krijg als ik aan ze denk...
Bij binnenkomst in de badkamer:
"Mama, wat zit je goed te poepen." (Hij heeft zelf regelmatig last van obstipatie en wordt dan door ons de hemel in geprezen, als hij een hoopje produceert.)
"Mama, je hebt je zonnebril goed opgezet."
Een andere dag in de slaapkamer:
"Mama, ik vind dat je je BH heel goed hebt aangedaan."
Onderweg met de bakfiets:
"Papa, wat ben je goed linksaf gegaan."
Na een knuffelpartij:
"Mama, goed gedaan." "Dankjewel, lieverd." "Goed gezegd, Mama."
Wat een prachtige complimenten! Het is toch fijn om zo geprezen te worden voor alledaagse dingen. :)
BeantwoordenVerwijderenx Judith